Arkadaşım başkalarıyla yakınlaştığında hissettiklerimi nasıl konuşabilirim?

Arkadaşınızın başkalarıyla yakınlaşması sizi incittiğinde, konuşmaya kendi aranızda neyi özlediğinizi söyleyerek başlayabilirsiniz: “Son zamanlarda baş başa sohbet etmeyi özledim. Bu hafta birlikte yürüyüş yapmak ister misin?” Kıskançlık hissettiğinizi de anlatabilirsiniz; arkadaşınızdan kimlerle görüşeceğini değiştirmesini istemek zorunda değilsiniz.

Önce şu ayrımı yapın: Birlikte geçirdiğiniz zamanda somut bir değişiklik mi var, yoksa görüşmeleriniz sürerken onun başka biriyle yakınlığını mı kıyaslıyorsunuz? Söyleyeceğiniz cümle, yaşadığınız durumu doğru yansıtsın. Daha çok görüşmek istemeniz, arkadaşınızın sizi ihmal ettiğini kanıtlamanızı gerektirmez.

Gördüğünüz olayı, ona verdiğiniz anlamdan ayırın

“Artık beni önemsemiyorsun” cümlesini yazdıysanız, bunun yerine doğrudan bildiğiniz olayı not edin. Bir buluşma fotoğrafı gördünüz mü? Son görüşmenizden beri uzun zaman mı geçti? Yoksa birlikteyken konuşmanız sürekli yarıda mı kalıyor? Yalnızca bildiğiniz kısmı yazın; arkadaşınızın niyetini boşluğa kendiniz yerleştirmeyin.

Aşağıdaki çalışma sayfası ve bütün konuşma örnekleri kurgudur. Kendi durumunuza uymayan ayrıntıları kullanmayın.

Kendi notunuzu şu başlangıçlarla doldurabilirsiniz: “Bildiğim olay…”, “Bundan çıkardığım ama doğrulanmamış anlam…”, “Hissettiğim…”, “Birlikte yapmak istediğim…”. Bu notun tamamını arkadaşınıza göndermeniz gerekmiyor. İçinden gerçekten söylemek istediğiniz iki veya üç cümleyi seçin.

Duygunuzu anlatırken bir yakınlık sıralaması istemeyin

“Ben senin için ondan daha mı önemsizim?” diye sormak yerine, kendi arkadaşlığınızda ne istediğinizi söyleyin. Başka biriyle karşılaştırılmadığınız bir cevap isteyebilirsiniz: “Bizim görüşmelerimiz hakkında sen ne düşünüyorsun?”

Kıskançlığı açıkça adlandırmak isterseniz şöyle bir ifade kullanabilirsiniz:

“Başka arkadaşlarınla yakınlaştığını görünce kıskandığımı fark ettim. Aklımdan ‘Acaba uzaklaşıyor muyuz?’ geçti ama senin ne düşündüğünü bilmiyorum. Seninle baş başa sohbet etmeyi özledim. Pazar yürüyüş yapalım mı?”

Kendi cümlenizi kontrol ederken yalnızca “ben” diye başlayıp başlamadığına bakmayın. “Ben senin bencil olduğunu hissediyorum” ifadesi de karşıdaki kişiyi tanımlar. Duygunuzu söylemek istiyorsanız “Kırıldım”, “Üzüldüm” veya “Kıskandım” gibi size ait ifadeleri seçin.

Görüşmeleriniz aslında azalmadıysa azalmış gibi anlatmayın. Şöyle diyebilirsiniz: “Görüşmeye devam ediyoruz, bunun farkındayım. Yine de kendimi başka arkadaşlarınla kıyasladığımı fark ettim. Bunu sana anlatmak istedim; senden onlarla görüşmeyi bırakmanı istemiyorum.” Ortada karşılanmayan bir zaman ihtiyacı yoksa sırf bu duyguyu gidermek için yeni bir buluşma düzeni önermek zorunda değilsiniz.

Birlikte zaman istemekle başkasını uzaklaştırmayı ayırın

“Bu hafta bir akşamı birlikte geçirelim mi?” teklifinde arkadaşınızın kabul edebileceği, değiştirebileceği veya reddedebileceği somut bir plan vardır. “Ben üzülüyorsam onunla daha az görüşmelisin” cümlesinde ise kendi duygunuzu arkadaşınızın başka bir ilişkisini sınırlamak için gerekçe yapmış olursunuz.

Baş başa görüşmek istemeniz mümkündür. Bunu bir sadakat sınavına çevirmeden söyleyin: “Bu kez ikimiz görüşmek istiyorum; seninle uzun uzun konuşmayı özledim.” Arkadaşınızın diğer buluşmalarını iptal etmesini, mesajlarını göstermesini ya da sizi daha çok önemsediğini kanıtlamasını bu teklifin koşulu yapmayın.

Kendinize şu soruyu sorun: “İstediğim zamanı benimle geçirse ama diğer arkadaşlarıyla da aynı yakınlığı sürdürse, teklifim karşılanmış olur mu?” Cevabınız hayırsa, yalnızca buluşma talebiyle anlatamadığınız bir beklentiniz var demektir. Mesajı göndermeden önce o beklentiyi de açıkça yazın; arkadaşınızdan vermeye hazır olmadığı bir ayrıcalık sözü istemeyin.

Yanıtı, söylediği kadarıyla dinleyin

“Başka arkadaşlarım da var” derse: “Evet, kimlerle görüşeceğine karışmak istemiyorum. Benim istediğim, bizim de baş başa vakit geçirmemiz. Önerdiğim gün sana uyuyor mu?” diyebilirsiniz. Bunu söyledikten sonra üçüncü kişinin neden daha az önemli olması gerektiğini anlatmaya başlamayın.

“Seni geri planda bıraktığımı düşünmüyorum” derse: İkinizin aynı yoruma varmasını konuşmanın önkoşulu yapmayın. “Senin böyle görmediğini anlıyorum. Ben yine de birlikte sohbet etmeyi özledim. Sen şu sıralar görüşmelerimizden memnun musun?” diye sorabilirsiniz.

“Bu kadar sık görüşmek istemiyorum” derse: “Ben daha sık görüşmek istiyorum. Senin istediğin düzeni de duydum; bunun bana uyup uymadığını düşünmem gerekiyor” cevabı, kendi isteğinizi geri çekmeden onun cevabını kabul etmenize alan bırakır. O anda daha az görüşmeye razı olduğunuzu söylemek zorunda değilsiniz.

Teklifinizi kabul ederse: Gün ve saati birlikte belirleyin. Bu kabulü “Demek ki beni daha çok seviyor” sonucuna çevirmeden, üzerinde anlaştığınız buluşma olarak alın. Arkadaşlık içindeki yerinize ilişkin bütün soruların tek konuşmada çözülmesini bekleyen bir söz istemeyin.

Somut bir aksaklık varsa onu ayrıca konuşun

Önceden kesinleştirdiğiniz bir buluşma iptal edildiyse, anlatacağınız olay budur: “Cumartesi planımız son anda iptal olunca günümü yeniden düzenlemek zorunda kaldım.” Arkadaşınızın başka insanlarla yakınlığı üzerine genel bir tartışma açmadan, iptal ve haber verme beklentisini konuşabilirsiniz.

Asıl sorun bütün buluşmaları sizin başlatmanızsa, arkadaşlıkta plan yapma yükünü paylaşmak için ayrı bir konuşma hazırlayın. “Beni en yakın arkadaşın say” ile “Bir sonraki buluşmayı sen önerir misin?” farklı taleplerdir.

Mesajınızı bitirmeden önce teklifinize bakın: Ne istediğiniz anlaşılıyor mu? Arkadaşınız farklı bir gün önerebilir veya hayır diyebilir mi? Duygunuzu saklamadan, onun diğer arkadaşlıklarına hükmetmeyen bir cümle bırakın.