Konuyu tek bir davet üzerinden değil, tekrar edebileceğiniz bir görüşme düzeni üzerinden açabilirsiniz:
“Seninle görüşmelerimiz artık çoğunlukla çift veya grup buluşması oluyor. Ben arkadaşlığımızda ara sıra yalnız ikimizin konuşabileceği zamana da yer vermek istiyorum. Benim için örneğin ayda bir kez baş başa görüşmek, diğer zamanlarda birlikte planlara da katılmak uygun. Sen nasıl bir düzen istiyorsun?”
Böylece partnerin kişiliğini tartışmak yerine iki ayrı soruyu konuşursunuz: Arkadaşınız bire bir görüşmeye açık mı ve siz yalnızca çift ya da grup içinde süren bir arkadaşlığa razı mısınız?
Aşağıdaki konuşmalar özgün, temsili örneklerdir. Sıklık ve plan türlerini kendi isteğinize göre değiştirin; uygulamayacağınız bir düzeni sırf konuşmayı yumuşatmak için önermeyin.
Önce tekrar edebilecek bir düzen seçin
Mesajı yazmadan önce kendiniz için şu üç noktayı ayırın:
- Bire bir zaman: Ne sıklıkta ve nasıl görüşmek istiyorsunuz? Ayda bir kahve, altı haftada bir yürüyüş veya daha seyrek ama düzenli bir görüşme olabilir.
- Çift ya da grup zamanı: Gerçekten hangi ortak planlara açıksınız? Her davete açıkmış gibi görünmek zorunda değilsiniz.
- Alt sınırınız: Arkadaşınız hiç yalnız görüşmek istemezse, yalnızca grup içinde süren bu arkadaşlık size yeterli mi?
Son soru önemlidir; çünkü konuşmanın amacı arkadaşınızı partnerinden ayırmaya ikna etmek değil, iki tarafın istediği arkadaşlık düzeninin uyuşup uyuşmadığını anlamaktır.
Doldurulmuş bir görüşme düzeni örneği
Şu temsili durumda okur, arkadaşını düzenli görmek istiyor fakat her görüşmenin çift buluşmasına dönüşmesini istemiyor:
- İstediği bire bir zaman: Altı haftada bir, yaklaşık bir saatlik kahve veya yürüyüş.
- Açık olduğu ortak plan: Ortak arkadaş yemekleri ve zaman zaman üç kişilik buluşmalar.
- Uygun bulmadığı düzen: Bütün görüşmelerin kendiliğinden çift planı sayılması.
- Bire bir görüşme istenmezse kararı: Yalnızca uygun bulduğu grup davetlerine katılmak ve düzenli baş başa plan kurmaya çalışmamak.
Bu kararlar tek bir mesajda şöyle birleşebilir:
“Seninle arkadaşlığımız için ara sıra ikimize ait zamanın da olmasını istiyorum. Altı haftada bir kahve ya da yürüyüş yapabiliriz; ortak arkadaşlarla ve bazen partnerinle buluşmaya da açığım. Yalnız görüşmek artık sana uygun değilse bunu da açıkça bilmek isterim. O durumda ben de planlarımı daha çok grup görüşmeleri üzerinden kurarım.”
Bire bir ve ortak planları birbirinin yerine koymayın
Çift veya grup buluşmalarını sevmeniz, bire bir zamandan vazgeçmeniz gerektiği anlamına gelmez. İki plan türünü ayrı adlandırabilirsiniz:
“Kalabalık buluşmalarda birlikte vakit geçirmekten memnunum. Bunun yanında yalnız ikimizin konuştuğu ayrı zamanın da arkadaşlığımızın bir parçası olmasını istiyorum.”
Ortak planlara açık değilseniz karşılığında istemediğiniz bir seçenek sunmayın:
“Benim istediğim düzen, seninle zaman zaman baş başa görüşmek. Çift buluşmalarını düzenli bir seçenek olarak düşünmüyorum. Bu sana uymuyorsa farklı beklentilerimiz olduğunu bilmemiz daha iyi olur.”
“Biz artık her şeyi birlikte yapıyoruz” denirse
Arkadaşınız kendisini sürekli bir çift olarak konumlandırabilir. Bu tercihi tartışmadan kendi beklentinizi söyleyebilirsiniz:
“Bunun sizin düzeniniz olduğunu anlıyorum. Benim yakın arkadaşlık beklentimin içinde zaman zaman bire bir görüşmek de var. Bu sana uygun değilse seni ikna etmeye çalışmayacağım; ben de yalnızca çift veya grup planlarına ne ölçüde katılmak istediğime karar veririm.”
Buradaki karar, partnerin hangi buluşmaya katılabileceğini belirlemek değildir. Kararınız, yalnızca çift olarak görüşmek isteyen bir arkadaşla sizin hangi ilişki biçimini sürdürebileceğinizdir.
Arkadaşınız yalnız görüşmek istemezse
Yanıt açık bir “hayır” ise gerekçesini çürütmeye çalışmak yerine ne söylendiğini netleştirin:
“Doğru anladıysam bundan sonra görüşmelerimizin partnerinle veya grup içinde olmasını istiyorsun; bire bir buluşmak istemiyorsun. Bunu doğru mu anladım?”
Yanıt evetse önünüzde üç ayrı karar vardır:
- Grup düzeni size yetiyorsa: “Tamam, uygun olduğum grup planlarında görüşebiliriz.”
- Arada katılabilirsiniz ama bu düzen size yakın gelmiyorsa: “Bazen grup planlarına katılabilirim; ancak bunu eski baş başa görüşme düzenimizin devamı gibi düşünmeyeceğim.”
- Bire bir zaman olmadan sürdürmek istemiyorsanız: “Yalnızca grup içinde görüşülen bir düzen bana uymuyor. Bu yüzden düzenli plan yapmayacağım.”
Bu seçeneklerden hiçbiri karşı tarafı cezalandırma sözü değildir. Her biri, sunulan görüşme biçimine sizin ne kadar katılacağınızı açıklar.
Söylenen düzen ile gerçekleşen düzen farklıysa
Arkadaşınız bire bir görüşmeye açık olduğunu söylüyor fakat uzun süre böyle bir zaman ayırmıyorsa her davette aynı konuşmayı yeniden başlatmak yerine örüntüyü adlandırabilirsiniz:
“Baş başa görüşmeye açık olduğumuzu konuşmuştuk; fakat son aylarda buna uygun bir zaman ayıramadık. Bu nedenle mevcut düzenimizi çift ve grup buluşmaları olarak kabul edeceğim. Bana uyanlara katılırım; ayrıca bire bir plan önermeyi sürdürmeyeceğim.”
Bu temsili cümle, arkadaşınızın niyeti hakkında hüküm kurmaz. Söylenen seçenek ile fiilen sürdürülebilen düzen arasındaki farkı ve buna göre vereceğiniz kararı belirtir.
Sorun tekrarlanan arkadaşlık düzeni değil de açıkça iki kişilik kararlaştırılmış bir plana sonradan birinin eklenmesiyse, katılımcı değişikliğini önceden konuşma rehberi o ayrı duruma odaklanır.
Mesajın sonunu gerçek kararınızla bitirin
“Bir ara yalnız görüşürüz” gibi belirsiz bir kapanış yerine, arkadaşınız bire bir görüşmeyi istemezse ne yapacağınızı mesajda kısa biçimde söyleyin:
“Ben ara sıra baş başa görüşebildiğimiz bir arkadaşlık istiyorum. Sen yalnızca partnerinle veya grup içinde görüşmek istiyorsan bunu kabul ederim; fakat o durumda ben de yalnız uygun bulduğum grup planlarına katılırım.”
Bu mesaj bire bir zamanı garanti etmez. Buna karşılık iki tarafın farklı beklentilerini görünür kılar ve size, gerçekte sunulan arkadaşlık biçiminin yeterli olup olmadığına karar verecek açık bir zemin bırakır.
