En kısa yanıt şu olabilir: “Günlüğümü paylaşmak istemiyorum; okumaya açmayacağım.” Günlükte ne bulunduğunu anlatmanız, hangi sayfaların hassas olduğunu göstermeniz veya kararınızı arkadaşlığınız üzerinden savunmanız gerekmez.
Karşı tarafın isteği yalnızca meraktan doğmuş olabilir. Yine de cevap, onun niyetini değerlendirmek yerine sizin kararınızı söyleyebilir. Aşağıdaki konuşmalar farklı tepkilere uyarlanabilecek temsili örneklerdir.
İlk cümlede kararı söyleyin
Tonunuzu ilişkinize ve o anki konuşmaya göre seçebilirsiniz:
- Yumuşak: “Merak ettiğini anlıyorum ama günlüğümü kendime saklıyorum.”
- Doğrudan: “Günlüğümü okutmak istemiyorum. İçeriğini de anlatmayacağım.”
- Kısa: “Hayır, günlüğümü paylaşmayacağım.”
Kararınız kalıcıysa “Şimdi olmaz” ya da “Yanımda değil” gibi geçici bir engel söylemek, isteğin başka bir gün yeniden gelmesine yol açabilir. Asıl kararınız defteri paylaşmamaksa onu doğrudan adlandırmak daha açıktır.
“Neden?” sorusuna içeriği açıklamadan yanıt verin
“Neden?” sorusu geldiğinde günlükteki kişileri, olayları veya cümleleri sıralamanız gerekmez. Sebebi defterin içeriğinde değil, paylaşım kararınızda tutabilirsiniz:
Arkadaş: “Neden okumamı istemiyorsun?”
Siz: “Neler yazdığımı konuşmak istemiyorum. Günlüğümü kendime saklamayı seçiyorum.”
Arkadaş: “Benden bir şey mi gizliyorsun?”
Siz: “Günlüğün içeriğini açıklamayacağım. Bu, defterimi paylaşmama kararım.”
Bu yanıtlar, “Okursan yanlış anlarsın” gibi günlüğün içeriğini tartışmaya açan gerekçelerden farklıdır. İçerik hakkında yeni bir ipucu vermeden aynı karara döner.
Tüm günlüğü vermekle seçilmiş bir parçayı paylaşmayı ayırın
Hiçbir şey paylaşmak istemiyorsanız alternatif sunmanız gerekmez. Fakat belirli bir cümleyi veya sayfayı kendi isteğinizle göstermek istiyorsanız bu, defterin tamamını açmaktan ayrı bir karar olabilir.
Bu ayrımı şöyle söyleyebilirsiniz:
“Defterin tamamını vermeyeceğim. Paylaşmak istediğim bir bölüm olursa onu ben seçerim.”
Seçtiğiniz kısmı okuyabilir, başka bir yere kopyalayabilir veya yalnız o bölümü gösterebilirsiniz. Böylece paylaşımın sınırı “Defteri eline alıp istediğin yere bakabilirsin” biçimine dönüşmez.
Karşı taraf yalnız bir sayfa istediğinde de kararınızı yeniden verebilirsiniz:
Arkadaş: “Tamamını değil, sadece son sayfayı okuyayım.”
Siz: “Hayır, o sayfayı da paylaşmayacağım.”
Daha önce bir parçayı paylaşmış olmanız da sonraki sayfaları paylaşacağınıza dair söz oluşturmaz:
“Geçen sefer o bölümü ben paylaşmak istedim. Bu kez günlüğümü açmayacağım.”
Güven tartışmasına girmeden cevap verin
İstek bazen “Kimseye anlatmam” veya “Seni yargılamam” biçimine dönüşebilir. Böyle bir durumda arkadaşınızın güvenilir olup olmadığını tartışmak zorunda değilsiniz:
Arkadaş: “Merak etme, kimseye söylemem.”
Siz: “Konu başkasına anlatıp anlatmaman değil. Ben günlüğümü okutmak istemiyorum.”
Arkadaş: “Ben sana her şeyimi anlatıyorum.”
Siz: “Neyi paylaşacağına sen karar verirsin. Ben de günlüğümü paylaşmamaya karar veriyorum.”
Günlük talebi daha genel bir yakınlık ölçüsüne dönüşürse, bir arkadaşla her ayrıntıyı paylaşmama sınırını ayrıca konuşabilirsiniz.
İstek tekrarlanırsa yeni gerekçeler üretmeyin
İlk yanıtınız duyulduğu hâlde rica sürüyorsa her defasında farklı bir açıklama yapmak zorunda değilsiniz. Aynı kararı bir kez yineleyip konuşmayı kapatabilirsiniz:
- “Günlüğümü paylaşmayacağımı söyledim.”
- “Bu kararım değişmedi.”
- “Bu konuyu artık konuşmayacağım.”
Defter o sırada arkadaşınızın elindeyse geri istemek de sınırın parçasıdır:
“Defterimi şimdi geri ver lütfen. Okumana izin vermiyorum.”
İstek devam ederse defteri kapatıp kaldırabilir, konuyu değiştirebilir veya konuşmayı sonlandırabilirsiniz. Buradaki amaç son sözü kazanmak değil, söylediğiniz sınırı kendi davranışınızla sürdürmektir.
Kullanacağınız üç cümleyi önceden seçin
Uzun bir konuşma hazırlamak yerine üç cümle belirleyebilirsiniz:
- İlk yanıt: “Günlüğümü paylaşmıyorum.”
- Ayrıntı sorusuna yanıt: “İçeriğini açıklamak istemiyorum.”
- Kapanış: “Cevabım değişmeyecek; bu konuyu kapatıyorum.”
Bu sıra, günlüğünüzde ne olduğunu savunmadan hem kararınızı hem de konuşmanın bitiş noktasını açıkça belirtir.
