Bir kez yazın: Yaşananı kısaca adlandırın, konuşmaya açık olduğunuzu söyleyin ve yanıtı zorlamayın. Örneğin: “Dünkü konuşmanın tatsız bittiğini fark ettim. Bunu sakin biçimde konuşmaya açığım. Sen de istediğinde haber verebilirsin.” Bu mesajdan sonra yeni açıklamalar eklemek yerine kendi bekleme sınırınızı belirleyin.
Aşağıdaki konuşmalar temsilidir. Kendi durumunuzda doğru olmayan bir özür, gerekçe veya zaman sözü eklemeyin.
İlk mesajı neye göre seçebilirsiniz?
Mesajınız, anlaşmazlıktaki payınız hakkında gerçekten ne düşündüğünüze uymalıdır. Sırf yanıt alabilmek için inanmadığınız bir özür vermeniz gerekmez; fakat kırıcı bulduğunuz kendi sözünüzü de belirsiz bir “neyse” ile geçiştirmeyin.
Söylediğiniz belirli bir sözden pişmansanız
“Dün sesimi yükseltmem ve o cümleyi kurmam doğru değildi. Bunun için özür dilerim. Hazır olduğunda konuyu sakin biçimde konuşmak isterim.”
Burada özür, bütün anlaşmazlıkta haksız olduğunuzu ilan etmez. Yalnızca sorumluluğunu aldığınız davranışı açıkça belirtir.
Fikriniz değişmediyse ama iletişimin kesilmesini istemiyorsanız
“Bu konuda aynı düşünmüyor olabiliriz. Yine de konuşmayı böyle yarım bırakmak istemiyorum. Uygun olduğunda birbirimizi dinleyerek konuşabiliriz.”
Bu seçenek, uzlaşma sözü vermeden konuşma isteğinizi gösterir.
Neden sustuğundan emin değilseniz
“Dünkü anlaşmazlıktan sonra konuşmayı kestiğini fark ettim. Biraz zamana mı ihtiyacın var, yoksa konuşmak istemediğin bir konu mu var? Şu an yanıt vermek istemiyorsan bunu da söyleyebilirsin.”
Tek bir açık soru yeterlidir. Arka arkaya “Kızdın mı?”, “Neden böylesin?” ve “Mesajımı gördün mü?” diye sormak yerine karşı tarafın cevaplayabileceği tek bir seçim sunarsınız.
Mesaja süre koymanız gerekir mi?
Duygusal bir konuşma için yapay bir son tarih koymanız gerekmez. Buna karşılık bekleyen gerçek bir plan, rezervasyon veya eşya teslimi varsa onu anlaşmazlıktan ayırın:
“Konuşmak için zaman istemeni anlayabilirim. Pazar günkü planı ise cumartesi 18.00’e kadar netleştirmem gerekiyor. O zamana kadar yanıt gelmezse katılmayacağını varsayıp kendi planımı yapacağım.”
Buradaki saat, karşı tarafı konuşmaya zorlayan bir süre değil; açık tuttuğunuz planın gerçek karar zamanıdır. Böyle bir gereklilik yoksa yalnızca yanıt almak için geri sayım başlatmayın.
Yanıt gelirse ikinci cümleyi yanıta göre seçin
“Şimdi konuşmak istemiyorum” derse
“Tamam, alan bırakacağım. Konuşmak istersen sen yazabilirsin.”
Bu yanıt hem isteği kabul eder hem de yeniden temas sorumluluğunun kimde olduğunu belirsiz bırakmaz. Gerçekten yeniden yazmayı siz üstlenecekseniz bunun yerine “Hafta sonu bir kez haber vereceğim” diyebilirsiniz; tutmayacağınız bir söz vermeyin.
“Bir şey yok” der ama mesafeli davranırsa
“Anladım. Ben konuşmaya açığım; şimdilik konuyu uzatmayacağım.”
Bu noktada onu bir duygu itirafına zorlamak yerine kendi tutumunuzu belirtmiş olursunuz.
Suçlayıcı bir yanıt verirse
Mesaj üzerinden bütün tartışmayı yeniden kurmak zorunda değilsiniz. Konuşabileceğiniz zamanı ve biçimi gerçekten uygunsa somutlaştırın:
“Söylediğin noktayı duydum. Uzun mesajlarla birbirimize cevap vermek istemiyorum. Yarın 19.00’dan sonra kısa bir telefon konuşması yapabilirim.”
O saat size uymuyorsa örneği kullanmayın. Belirsiz bir “sonra konuşuruz” yerine sunabileceğiniz gerçek seçeneği söyleyin.
Hiçbir şey olmamış gibi yazarsa
Gündelik sohbete dönmek sizin için uygunsa yanıt verebilirsiniz. Önce anlaşmazlığı kısaca ele almak istiyorsanız bunu da açıkça söyleyin:
“Yazmana sevindim. Günlük sohbete dönmeden önce geçen gün konuşmanın birden kesilmesini kısaca netleştirmek istiyorum.”
Yanıt gelmezse beklemeyi belirsiz bırakmayın
Herkes için geçerli tek bir bekleme süresi yoktur. Kararınızı, karşı taraftan ne beklediğinize göre kurun:
- Yalnızca konuşma isteğinizi bildirdiyseniz: Yeni mesaj göndermeden günlük düzeninize devam edebilirsiniz.
- Ortak bir planı açık tutuyorsanız: Gerçek karar saatini bir kez bildirin; süre geçtiğinde planınızı serbest bırakın.
- Ortak eşya veya yapılması gereken bir iş varsa: Duygusal konuşmayı değil, yalnızca teslim ya da işlem ayrıntısını içeren ayrı bir mesaj gönderin.
Kendiniz için doldurulmuş bir karar notu şöyle olabilir:
“Konuşmaya açık olduğumu bir kez söyledim. Yeni bir açıklama göndermeyeceğim. Pazar akşamına kadar yanıt gelmezse gelecek hafta için ortak plan varmış gibi beklemeyeceğim. Bende kalan kitabı teslim etmek gerekirse yalnızca gün ve yeri soracağım.”
Bu not karşı tarafa gönderilecek bir ültimatom değildir. Sizin neyi bekleteceğinizi ve neyi artık bekletmeyeceğinizi belirler.
Peşinden koşmadan açık kalmak ne demektir?
Konuşma kapısını açık bırakmak, aynı isteği farklı biçimlerde tekrar tekrar göndermek anlamına gelmez. İlk mesajdan sonra şunları yapmamayı seçebilirsiniz:
- Her gün yeni bir açıklama veya özür göndermek,
- Farklı uygulamalardan aynı kişiye ulaşmaya çalışmak,
- Ortak arkadaşlardan mesaj taşımasını istemek,
- Yanıtsızlığı kesin olarak öfke, ceza veya arkadaşlığın sonu diye yorumlamak.
Karşı tarafın neden sustuğunu bilmeyebilirsiniz. Buna rağmen kendi eyleminiz hakkında net olabilirsiniz: Bir kez temas kurmak, alan bırakmak ve açık tuttuğunuz planları süresiz bekletmemek.
Yanıt çok sonra gelirse
Geç gelen bir mesajı kabul etmek zorunda olmadığınız gibi hemen reddetmek de zorunda değilsiniz. O andaki isteğinize göre üç ayrı yanıt seçebilirsiniz:
- “Konuşmaya hâlâ açığım. Bu akşam yerine cumartesi görüşebiliriz.”
- “Şu an günlük sohbete dönmeden önce geçen anlaşmazlığı konuşmak istiyorum.”
- “Bu süre içinde ben de biraz mesafe koymaya karar verdim. Şu an konuşmaya hazır değilim; hazır olduğumda ben yazacağım.”
Konuşma henüz bitmemişken sesler yükseliyorsa, sessizlik sonrasındaki bu mesaj yerine tartışmaya ara verme cümlesi daha uygundur. Orada amaç, konuşma sürerken ara isteğini ve geri dönüş biçimini birlikte netleştirmektir.
