Kullanabileceğiniz en kısa cümle şu olabilir:
“Benimle ilgili kişisel konuları ailemle konuşmadan önce bana sormanı istiyorum. Bundan sonra bir konu varsa lütfen önce benimle iletişim kur.”
Bu sınırı anlatmak için arkadaşınızın niyetini çözmeniz ya da uzun bir gerekçe listesi hazırlamanız gerekmez. Konuşmayı üç noktada tutabilirsiniz: uygun bulmadığınız iletişim, bundan sonra kullanılmasını istediğiniz kanal ve mevcut yazışma hakkında öğrenmeniz gereken sınırlı bilgiler.
Önce sınırın kapsamını belirleyin
Arkadaşınızla aile üyenizin birbirleriyle hiçbir koşulda iletişim kurmamasını mı istiyorsunuz, yoksa yalnızca sizin hakkınızdaki kişisel konuların konuşulmamasını mı? İkinci durum için daha dar ve uygulanabilir bir cümle kurabilirsiniz:
“Birbirinizle konuşmanızdan değil, benim özel konularımın ben yokken konuşulmasından rahatsız oldum. Benimle ilgili bir şey olduğunda önce bana gelmeni istiyorum.”
Gerçek bir acil durumu ayrı tutmak istiyorsanız bunu da tek cümleyle belirtebilirsiniz:
“Acil bir durum dışında, benimle ilgili meselelerde ailemle iletişime geçmeden önce bana yaz.”
Böylece arkadaşınızın bütün ilişkilerini yönetmeye çalışmadan, yalnızca sizi ilgilendiren kısmı tanımlamış olursunuz.
Konuşmayı üç karara ayırın
- Hangi iletişim uygun değildi? “Annemle benim kişisel meselelerim hakkında yazışman bana uygun değil.”
- Bundan sonra ilk kiminle konuşulmalı? “Bir endişen veya sorun varsa önce bana yaz.”
- Mevcut yazışma için neye ihtiyacınız var? “Hangi konuların konuşulduğunu genel hatlarıyla bilmek istiyorum.”
Bu üç kararı tek konuşmada söyleyebilirsiniz; fakat birbirine karıştırmayın. Yazışmanın bütün ayrıntılarını öğrenmek istemeniz, gelecekteki sınırınızı belirsiz bırakmak zorunda olduğunuz anlamına gelmez. Benzer biçimde arkadaşınız özür dilese bile mevcut konuşmanın kapsamını ayrıca sorabilirsiniz.
İlk konuşma için temsili diyalog
Aşağıdaki konuşmalar, kendi durumunuza uyarlayabileceğiniz temsili örneklerdir:
Siz: “Annemle benim hakkımda yazıştığını öğrendim. Benimle ilgili kişisel konuları ailemle konuşman bana uygun değil. Bundan sonra böyle bir konu varsa önce bana yazmanı istiyorum.”
Arkadaşınız: “Sadece yardımcı olmaya çalıştım.”
Siz: “Yardım etmek istemiş olabilirsin. Yine de benim için uygun yardım biçimi önce bana sorman. Ailemle benim hakkımda konuşmanı istemiyorum.”
Burada niyeti tartışmaya açmadan iki şeyi aynı anda söylemiş olursunuz: Yardım etme açıklamasını duydunuz ve istediğiniz iletişim biçimi değişmedi.
Farklı karşılıklara ne söyleyebilirsiniz?
Özür dilerse
“Özrünü duydum, teşekkür ederim. Benim için önemli olan bundan sonra önce benimle konuşman ve ailemle benim hakkımda yazışmaman.”
Özrü kabul edip etmeme kararınızla gelecekte istediğiniz davranışı ayrı tutabilirsiniz. O anda arkadaşlığın bütünü hakkında karar vermek zorunda değilsiniz.
“Ailen bana yazdı” derse
“İlk mesajı kimin gönderdiğinden bağımsız olarak, benimle ilgili kişisel bir konuşmayı sürdürmeni istemiyorum. Böyle bir mesaj gelirse benimle konuşmasını söyleyebilirsin.”
Bu yanıt, kimin başlattığı tartışmasına girmeden gelecekteki yönlendirmeyi belirler.
“Sen cevap vermiyordun” derse
“Yanıt vermemiş olmam ailem üzerinden ilerlemene izin verdiğim anlamına gelmiyor. Bekleyebilir veya yeniden bana yazabilirsin.”
“Bunu büyütüyorsun” derse
“Bunu aynı biçimde değerlendirmeyebiliriz. Yine de bundan sonrası için isteğim net: ailemle benim kişisel konularım hakkında yazışma.”
Kararınızı yeniden söylerken yeni gerekçeler eklemek zorunda değilsiniz. Her yeni açıklama, asıl sınır yerine gerekçelerin tartışılmasına yol açabilir.
Aile üyenizden yalnız gerekli bilgiyi isteyin
Arkadaşınıza söyleyeceğiniz sınır ile aile üyenizden isteyeceğiniz bilgi aynı şey değildir. Karar vermeniz için bütün yazışmanın satır satır aktarılması gerekmiyorsa şu üç noktayı sorabilirsiniz:
- Yazışmayı kim ve ne zaman başlattı?
- Sizinle ilgili hangi konu genel olarak konuşuldu?
- Konuşma sürüyor mu veya sizin adınıza bir söz verildi mi?
Temsili bir ifade şöyle olabilir:
“Arkadaşımla benim hakkımda yazıştığınızı öğrendim. Konuşmanın ne zaman başladığını, genel olarak hangi konunun geçtiğini ve benden beklenen bir şey olup olmadığını bilmek istiyorum. Bundan sonra benimle ilgili bir mesaj gelirse yanıt vermeden önce bana söyler misin?”
Bu istek, aile üyenizi arkadaşınızla aranızda sürekli mesaj taşıyan kişiye dönüştürmez. Arkadaşınıza sınırı mümkünse doğrudan siz söyleyin; aile üyenizden yalnız kendi iletişiminde ne yapmasını istediğinizi belirtin.
Sınır sürdürülmezse kendi adımınızı belirleyin
Aynı durum yeniden yaşanırsa ilk konuşmanın tamamını tekrarlamak yerine önceki sınırı ve kendi adımınızı birlikte söyleyebilirsiniz:
“Bunu daha önce konuştuk: Benimle ilgili kişisel meseleleri ailemle konuşmanı istemiyorum. Bu sürerse ailemle ilgili özel ayrıntıları seninle paylaşmayacağım ve bu konudaki konuşmayı kapatacağım.”
Uygulayamayacağınız bir sonuç söylemeyin. Seçtiğiniz adım sizin kontrolünüzde olsun: aileyle ilgili paylaşımınızı azaltmak, aile üyenizden bu mesajlara yanıt vermemesini istemek veya aynı tartışmayı sürdürmemek gibi.
Sorun yalnızca iletişim kanalı değil, arkadaşınızın size ait ayrıntıları başkalarına aktarmasıysa özel bilginin paylaşılmasından sonra ne isteyebileceğinizi ayrıca konuşabilirsiniz.
Göndermeden önce iki cümleye indirin
Mesajınızı şu iki parçayla tamamlayabilirsiniz:
“Ailemle benim kişisel konularım hakkında yazışman bana uygun değil. Bundan sonra bir konu varsa önce benimle iletişim kurmanı istiyorum.”
İlk cümle uygun bulmadığınız davranışı, ikinci cümle ise bundan sonraki yolu gösterir. Arkadaşınızın niyetini kanıtlamaya veya bütün geçmişi tek mesajda çözmeye çalışmadan sınırınızı anlaşılır hâle getirir.
