Kısa yanıt: “Bugün için planım yok ama buluşmaya açık değilim; günü kendime ayırdım.” Görüşmek istediğiniz başka bir zaman varsa yalnızca gerçekten uygun olduğunuz günü ekleyebilirsiniz.
Burada iki ayrı bilgi var: Takviminizde önceden kararlaştırılmış bir iş olmayabilir; buna rağmen o zamanı yalnız geçirmek isteyebilirsiniz. İlk bilgi, ikinci kararın yerine geçmez.
“Boş musun?” sorusuna hemen evet demek zorunda değilsiniz
Arkadaşınız henüz ne önerdiğini söylemediyse, programınızı açıklamadan önce teklifi sorabilirsiniz:
“Aklında ne var? Önce onu söyle, sonra uygun olup olmadığıma bakayım.”
Böylece “O saatte başka planım yok” demekle, henüz bilmediğiniz bir buluşmayı kabul etmek birbirine karışmaz.
Aşağıdaki konuşmalar, cümleleri kendi durumunuza uyarlamanız için hazırlanmış temsili örneklerdir.
Arkadaşınız: Cumartesi boş musun?
Siz: Bir önerin varsa söyle; uygun olup olmadığıma sonra cevap vereyim.
Teklif geldikten sonra da kararınız olumsuz olabilir:
Arkadaşınız: O zaman bütün gün birlikte takılalım.
Siz: Cumartesi buluşmaya açık değilim. Günü evde ve kendi başıma geçireceğim.
“Planım yok” dediyseniz cümlenizi düzeltebilirsiniz
Daha önce boş olduğunuzu söylemiş olmanız, sonradan görüşmeyi kabul etmek zorunda olduğunuz anlamına gelmez. Yanlış anlaşılan kısmı kısa biçimde düzeltebilirsiniz:
“Planım yok derken günümün açık olduğunu söyledim; birlikte plan yaptığımızı kastetmedim. Bugünü kendime ayıracağım.”
Yalnız kalma isteğinizi savunmaya dönüştürmeniz gerekmez. Ne yapacağınız sorulursa paylaşmak istediğiniz kadarını söylemeniz yeterlidir:
Arkadaşınız: Evde ne yapacaksın ki?
Siz: Özel bir programım yok. Yine de bugün yalnız kalmak istiyorum.
Israr sürerse yeni gerekçe eklemeyin
Her karşı teklife yeni bir açıklama vermek, konuşmayı kararınızdan uzaklaştırabilir. Aynı kararı daha kısa biçimde yineleyebilirsiniz:
- “Ama boşsun.” — “Takvimimin boş olması bugün buluşabileceğim anlamına gelmiyor.”
- “Bir saat bile mi?” — “Hayır, bugün buluşma eklemeyeceğim.”
- “Ben sana geleyim, evde otururuz.” — “Bugün evde de yalnız kalmak istiyorum; gelmen bana uygun değil.”
- “Beni görmek istemiyorsun demek.” — “Bugünkü kararım yalnız kalmakla ilgili. Bugün görüşmeyeceğim.”
Bu yanıtlarda arkadaşınızın yorumunu kanıtlamaya veya çürütmeye çalışmak yerine, yalnızca bugünkü kararınızı söylersiniz.
Başka bir gün önermek zorunlu değildir
Gerçekten görüşmek istiyorsanız belirsiz bir “sonra bakarız” yerine sınırlı ve somut bir seçenek sunabilirsiniz:
“Bugün olmaz. Pazar 16.00’da bir saat kahve içebilirim; sana uyar mı?”
Bu teklif, bugünkü kararınızı değiştirmez. Yalnızca ayrı bir zaman için yeni bir öneridir.
Başka bir gün için söz vermek istemiyorsanız karşı teklif eklemeyin:
“Bugün görüşmeyeceğim. Şimdilik başka bir gün de belirlemek istemiyorum.”
Arkadaşınızın alınmaması için yerine getiremeyeceğiniz bir buluşma sözü vermek zorunda değilsiniz.
Bu varsayım tekrar ediyorsa beklentiyi ayrıca konuşun
Sorun yalnızca tek bir gün değilse, bir davetin ortasında değilken şu ayrımı açıklayabilirsiniz:
“Bana ‘Boş musun?’ diye sorduğunda planım olmadığını söyleyebilirim; ama bunu buluşmayı kabul ettiğim şeklinde yorumlamanı istemiyorum. Önce ne önerdiğini söyle, ben de ayrıca uygun olup olmadığımı söyleyeyim.”
Böylece gelecekte kullanılabilecek açık bir sıra kurmuş olursunuz: önce teklif, sonra sizin katılım kararınız. Sorun daha çok davetlerin sıklığıysa, her davete gelemeyeceğinizi söyleme rehberindeki sıklık seçenekleri de işinize yarayabilir.
Kendi yanıtınızı iki parçayla kurun
İlk parça bugünün kararını, ikinci parça ise varsa gerçek bir karşı teklifi söylesin:
“Bugün [buluşmaya açık değilim / günü kendime ayırdım]. [Başka gün önermiyorum / şu gün ve saat görüşebilirim].”
Örneğin:
- “Bugün planım yok ama buluşmaya açık değilim. Günü evde tek başıma geçireceğim.”
- “Bugün dinlenme günüm. Pazar 16.00’da bir saat görüşebilirim.”
- “Önce aklındaki planı söyle; uygun olup olmadığıma sonra cevap vereyim.”
Seçtiğiniz cümle, boş zamanınızı açıklamak yerine katılım kararınızı netleştirsin.
