
En kısa kullanılabilir yanıt şu olabilir: “Pek iyi değilim ama şu anda ayrıntıya girmek istemiyorum.” Bu cümle hem durumunuzu saklamaz hem de konuşmanın sınırını belirtir. Nedenini açıklamanız veya daha sonra anlatacağınıza söz vermeniz gerekmez.
Yanıtınızın nasıl devam edeceği, konuşmayı tamamen kapatmak mı, sonraya bırakmak mı yoksa konuyu arkadaşınıza çevirmek mi istediğinize bağlıdır. Aşağıdaki diyaloglar özgün ve temsili örneklerdir.
Kısa yanıtı üç parçadan kurun
- Durumu söyleyin: “Bugün pek iyi değilim.”
- Paylaşım sınırını belirtin: “Ayrıntıya girmek istemiyorum.”
- Yalnızca gerçekten istediğiniz seçeneği ekleyin: “Hazır olduğumda ben açarım.”
“Bugün biraz zorlanıyorum. Şimdilik ayrıntıya girmek istemiyorum; hazır olduğumda ben konuşurum.”
Üçüncü parça zorunlu değildir. Sonra konuşmak isteyip istemediğinizden emin değilseniz yalnızca ilk iki cümlede kalabilirsiniz.
O anda ne kadar kapı açık bırakmak istediğinizi seçin
Konuyu şimdilik tamamen kapatmak istiyorsanız
Arkadaş: Nasıl gidiyor?
Siz: Açıkçası pek iyi değilim ama bugün bunun hakkında konuşmak istemiyorum.
Burada “sonra anlatırım” demediğiniz için geleceğe dönük bir konuşma sözü de vermiş olmazsınız.
Daha sonra konuşmaya açıksanız
Arkadaş: İyi misin?
Siz: Çok iyi sayılmam. Şu an anlatmaya hazır değilim; yarın akşam konuşmak istersem sana yazabilir miyim?
Belirli bir zaman önermek istemiyorsanız “Hazır olduğumda ben yazarım” diyebilirsiniz. Böylece arkadaşınızın sürekli “Şimdi anlatacak mısın?” diye sormasına gerek bırakmadan sonraki adımı siz üstlenirsiniz.
Kısa yanıt verip konuyu arkadaşınıza çevirmek istiyorsanız
Arkadaş: Nasıl gidiyor?
Siz: Biraz zor bir gün geçiriyorum ama ayrıntıya girmeyeceğim. Sende nasıl gidiyor?
Bu seçenek sohbeti sürdürür. Konuşacak gücünüz yoksa sırf karşılık vermiş olmak için soru eklemeyin; “Bugün biraz sessiz kalacağım” diyerek konuşmayı bitirebilirsiniz.
Arkadaşınız ayrıntı isterse
İlk sınırınızı yeni gerekçeler üretmeden tekrarlayabilirsiniz:
Arkadaş: Ne oldu?
Siz: Sorduğun için teşekkür ederim. Şu an anlatmak istemiyorum.
Arkadaş: Bana anlatabilirsin.
Siz: Bunu bilmek iyi geldi. Hazır olursam konuyu ben açarım.
Arkadaş: Ama merak ettim.
Siz: Anlıyorum; yine de bugün ayrıntı paylaşmayacağım.
Arkadaşınız yardım teklif ederse, duygularınızı anlatmadan yalnızca somut bir isteğe yanıt verebilirsiniz:
Arkadaş: Yapabileceğim bir şey var mı?
Siz: Şu an çözüm aramıyorum. Yalnızca biraz sakin kalmaya ihtiyacım var.
Gerçekten istediğiniz küçük bir yardım varsa onu da doğrudan ayırabilirsiniz: “Konuşmak istemiyorum ama akşamki planı iptal etmem gerekiyor; diğerlerine haber verebilir misin?”
Arkadaşınız konuyu değiştirir veya yanıt vermezse
Kısa yanıtınız bir soru içermiyorsa karşı taraf ne söyleyeceğini bilemeyebilir. Sessizlik tek başına ne düşündüğünü göstermez. Ek bir açıklama göndermek zorunda değilsiniz.
Yalnızca pratik bir karar gerekiyorsa onu ayrı bir cümleyle belirtin:
“Bugün iyi değilim ve ayrıntıya girmek istemiyorum. Bu nedenle akşamki buluşmaya gelemeyeceğim.”
Böylece duygusal paylaşım sınırı ile buluşma kararını birbirine karıştırmamış olursunuz.
Tutmak istemediğiniz bir söz eklemeyin
“Sonra mutlaka anlatırım” cümlesini yalnızca gerçekten anlatmayı düşünüyorsanız kullanın. Daha açık bir seçenek şudur:
“Şu an konuşmak istemiyorum. Fikrim değişirse ben sana yazarım.”
“İyiyim” demek size doğru gelmiyorsa “Bugün zorlanıyorum” veya “Pek iyi sayılmam” yeterlidir. Dürüst olmak, bütün ayrıntıları vermek anlamına gelmez.
Kendi yanıtınızı iki cümlede hazırlayın
Önce o anki durumunuzu, ardından paylaşım sınırınızı yazın:
- Durum: “Bugün biraz zorlanıyorum.”
- Sınır: “Şu an bunun ayrıntılarını konuşmak istemiyorum.”
- İsteğe bağlı sonraki adım: “Hazır olursam ben konuyu açarım.”
Bunları birleştirdiğinizde gönderilmeye hazır yanıtınız şöyle olur:
“Bugün biraz zorlanıyorum. Şu an ayrıntılarını konuşmak istemiyorum; hazır olursam konuyu ben açarım.”

